Historia

Ferdynand Magellan

W poszukiwaniu sławy i fortuny portugalski odkrywca Ferdynand Magellan (ok. 1480-1521) wyruszył z Hiszpanii w 1519 roku z flotą pięciu statków, aby odkryć zachodnią drogę morską do Wysp Korzennych. Po drodze odkrył to, co dziś znane jest jako Cieśnina Magellana i stał się pierwszym Europejczykiem, który przekroczył Ocean Spokojny. Podróż była długa i niebezpieczna, a tylko jeden statek wrócił do domu trzy lata później. Mimo że był on załadowany cennymi przyprawami ze Wschodu, powróciło na niego tylko 18 osób z 270-osobowej załogi. Sam Magellan zginął w bitwie podczas rejsu, ale jego ambitna wyprawa udowodniła, że można okrążyć kulę ziemską drogą morską i że świat jest znacznie większy, niż wcześniej sobie wyobrażano.

Wczesne lata Ferdynanda Magellana

Ferdynand Magellan (ok. 1480-1521) urodził się w Sabrosie, w Portugalii, w rodzinie drobnej portugalskiej szlachty. W wieku 12 lat Ferdynand Magellan (Fernão de Magalhães po portugalsku i Fernando de Magallanes po hiszpańsku) i jego brat Diogo udali się do Lizbony, aby służyć jako stronnicy na dworze królowej Leonory. Podczas pobytu na dworze Magellan poznał historie o wielkiej rywalizacji Portugalczyków i Hiszpanów o eksplorację mórz i dominację nad handlem przyprawami w Indiach Wschodnich, zwłaszcza na Wyspach Korzennych, czyli Molukach, we współczesnej Indonezji. Zaintrygowany obietnicą sławy i bogactwa, Magellan rozwinął zainteresowanie odkryciami morskimi w tych wczesnych latach.

W 1505 roku Magellan i jego brat zostali przydzieleni do portugalskiej floty zmierzającej do Indii. Przez następne siedem lat Magellan uczestniczył w kilku wyprawach w Indiach i Afryce i został ranny w kilku bitwach. W 1513 roku dołączył do ogromnej, liczącej 500 statków i 15 000 żołnierzy siły wysłanej przez króla Manuela do Maroka, by rzucić wyzwanie marokańskiemu gubernatorowi, który odmówił zapłacenia rocznej daniny portugalskiemu imperium. Portugalczycy z łatwością pokonali siły marokańskie, a Magellan pozostał w Maroku. Podczas pobytu w Maroku został poważnie ranny w potyczce, przez co do końca życia utykał.

Magellan: Z Portugalii do Hiszpanii

W XV wieku przyprawy znajdowały się w epicentrum światowej gospodarki, podobnie jak dziś ropa naftowa. Cenione za aromatyzowanie i konserwowanie żywności, a także maskowanie smaku zepsutego mięsa, przyprawy takie jak cynamon, goździki, gałka muszkatołowa, a zwłaszcza czarny pieprz były niezwykle cenne. Ponieważ przyprawy nie mogły być uprawiane w zimnej i jałowej Europie, nie szczędzono wysiłków, by odkryć najszybszą drogę morską do Wysp Korzennych. Portugalia i Hiszpania prowadziły rywalizację o wczesną kontrolę nad tym kluczowym towarem. Europejczycy dotarli do Wysp Korzennych płynąc na wschód, ale żaden z nich nie popłynął jeszcze z Europy na zachód, by dotrzeć na drugą stronę globu. Magellan był zdecydowany być pierwszym, który tego dokona.

Będąc już doświadczonym marynarzem, Magellan zwrócił się do króla Portugalii Manuela, aby uzyskać jego poparcie dla wyprawy na zachód do Wysp Korzennych. Król wielokrotnie odrzucił jego prośbę. W 1517 roku sfrustrowany Magellan zrzekł się obywatelstwa portugalskiego i przeniósł się do Hiszpanii, by szukać królewskiego wsparcia dla swojego przedsięwzięcia.

Kiedy Magellan przybył do Sewilli w październiku 1517 roku, nie miał żadnych kontaktów i słabo mówił po hiszpańsku. Wkrótce poznał innego Portugalczyka z przeszłością, Diogo Barbosę, i w ciągu roku poślubił córkę Barbosy, Beatriz, która rok później urodziła im syna Rodrigo. Dobrze skoligacona rodzina Barbosa przedstawiła Magellana oficerom odpowiedzialnym za eksplorację morską Hiszpanii, a wkrótce Magellan zapewnił sobie spotkanie z królem Hiszpanii.

Wnuk króla Ferdynanda i królowej Izabeli, którzy sfinansowali wyprawę Krzysztofa Kolumba do Nowego Świata w 1492 roku, przyjął petycję Magellana z taką samą przychylnością, jaką okazali mu dziadkowie. Mający wówczas zaledwie 18 lat król Karol I udzielił swojego poparcia Magellanowi, który z kolei obiecał młodemu królowi, że jego podróż morska na zachód przyniesie Hiszpanii niezmierzone bogactwa.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *