Historia

Francisco Vazquez de Conrado

XVI-wieczny hiszpański odkrywca Francisco Vázquez de Coronado (ok. 1510-1554) był gubernatorem ważnej prowincji w Nowej Hiszpanii (Meksyk), gdy usłyszał doniesienia o tak zwanych Siedmiu Złotych Miastach położonych na północy.

W 1540 roku Coronado poprowadził wielką hiszpańską ekspedycję wzdłuż zachodniego wybrzeża Meksyku do regionu, który jest obecnie południowo-zachodnią częścią Stanów Zjednoczonych. Mimo że odkrywcy nie znaleźli żadnego ze słynnych skarbów, odkryli Wielki Kanion i inne ważne fizyczne punkty orientacyjne regionu, a także starli się brutalnie z lokalnymi Indianami. Po uznaniu wyprawy za porażkę przez hiszpańskie władze kolonialne, Coronado wrócił do Meksyku, gdzie zmarł w 1554 roku.

Wczesne życie i kariera Francisco Vázqueza de Coronado

Urodzony około 1510 roku w Salamance, w Hiszpanii, w rodzinie szlacheckiej, Coronado był młodszym synem i jako taki nie miał szans na odziedziczenie rodzinnego tytułu lub majątku. Postanowił więc poszukać szczęścia w Nowym Świecie. W 1535 roku wyruszył do Nowej Hiszpanii (jak wtedy nazywano Meksyk) z Antonio de Mendozą, hiszpańskim wicekrólem, z którym jego rodzina była związana od czasu, gdy jego ojciec pełnił funkcję królewskiego administratora w Granadzie.

Poszukiwania siedmiu złotych miast przez De Coronado

W 1540 roku raporty z eksploracji prowadzonych przez Álvara Núñeza Cabeza de Vaca i potwierdzone przez misjonarza Fray Marcos de Niza przekonały Mendozę o obecności ogromnych bogactw na północy, znajdujących się w tak zwanych Siedmiu Złotych Miastach Cíbola.

Podekscytowany perspektywą tak ogromnego bogactwa, Coronado dołączył do Mendozy jako inwestor w dużej ekspedycji, którą sam miał poprowadzić, składającej się z około 300 Hiszpanów i ponad 1000 rdzennych Amerykanów, wraz z wieloma końmi, świniami, statkami i bydłem. Główny trzon ekspedycji wyruszył w lutym 1540 roku z Composteli, stolicy Nowej Galicji.

Cztery żmudne miesiące później Coronado poprowadził grupę kawalerzystów do pierwszego miasta Cíbola, które w rzeczywistości było miastem Zuni Pueblo – Hawikuh, znajdującym się w miejscu, które później stało się Nowym Meksykiem. Kiedy Indianie oparli się hiszpańskim próbom opanowania miasta, lepiej uzbrojeni Hiszpanie wdarli się do środka i zmusili Zunich do ucieczki; Coronado został trafiony kamieniem i ranny podczas bitwy.

Nie znajdując żadnych bogactw, ludzie Coronado wyruszyli na dalsze eksploracje regionu. Podczas jednej z tych mniejszych wypraw García López de Cárdenas stał się pierwszym Europejczykiem, który zobaczył Wielki Kanion na rzece Kolorado w dzisiejszej Arizonie. Inna grupa, prowadzona przez Pedro de Tovar, podróżowała na Płaskowyż Kolorado.

Niepowodzenie wyprawy i powrót Coronado do Meksyku

Zjednoczona ekspedycja Coronado spędziła zimę 1540-41 roku nad Rio Grande w Kuana (niedaleko dzisiejszego Santa Fe). Odparli kilka ataków Indian, a wiosną 1541 roku przenieśli się do Kanionu Palo Duro, na terenie dzisiejszego Teksasu. Następnie Coronado poprowadził mniejszą grupę na północ w poszukiwaniu innego podobno sklepu z bogactwami w Quivira (dzisiejsze Kansas), ale ponownie rozczarował się, gdy znalazł tylko kolejną indiańską wioskę.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *