Historia

Leif Erikson

Leif Erikson był synem Eryka Czerwonego, założyciela pierwszej europejskiej osady na terenie dzisiejszej Grenlandii. Urodzony na Islandii około 970 r. n.e., Erikson popłynął do Norwegii około 1000 r. n.e., gdzie król Olaf I nawrócił go na chrześcijaństwo.

Według jednej ze szkół myślenia Erikson zboczył z kursu w drodze powrotnej do Grenlandii i wylądował na kontynencie północnoamerykańskim, gdzie badał region, który nazwał Vinland. Być może szukał Vinlandu również na podstawie opowieści o wcześniejszej podróży islandzkiego kupca. Po spędzeniu zimy w Vinlandzie Leif popłynął z powrotem na Grenlandię i nigdy nie powrócił do wybrzeży Ameryki Północnej. Powszechnie uważa się go za pierwszego Europejczyka, który dotarł na kontynent północnoamerykański, prawie cztery wieki przed przybyciem Krzysztofa Kolumba w 1492 roku.

Wczesne życie Leifa Eriksona i jego nawrócenie na chrześcijaństwo

Leif Erikson (warianty pisowni obejmują Eiriksson, Erikson lub Ericson), znany jako „Leif Szczęściarz”, był drugim z trzech synów słynnego norweskiego odkrywcy Erika Czerwonego, który założył osadę na Grenlandii po tym, jak został wygnany z Islandii około 980 roku. Data urodzenia Leifa Eriksona jest niepewna, ale uważa się, że dorastał on na Grenlandii.

Inna islandzka saga, Groenlendinga (lub „Saga o Grenlandczykach”), którą badacze uważają za bardziej wiarygodną niż Eiriks saga, utrzymuje, że Leif Erikson usłyszał o Vinlandii od islandzkiego kupca Bjarniego Herjulfssona, który 14 lat przed podróżą Leifa dostrzegł ze swojego statku kontynent północnoamerykański, ale nie postawił stopy na lądzie.

Oprócz niepewności co do kontekstu przybycia Eriksona do Ameryki Północnej, wątpliwości budzi również dokładne miejsce jego lądowania. Saga Groenlendinga twierdzi, że Erikson wylądował trzy razy w Helluland (prawdopodobnie Labrador), Markland (prawdopodobnie Nowa Fundlandia) i Vinland. Lokalizacja Vinlandu była przez wieki dyskutowana i została zidentyfikowana jako wiele miejsc wzdłuż północnego wybrzeża Atlantyku.

Na początku lat 60-tych XX wieku wykopaliska w L’Anse aux Meadows, na najbardziej wysuniętym na północ krańcu Nowej Fundlandii, ujawniły dowody na to, co powszechnie uważa się za obóz bazowy XI-wiecznej eksploracji Wikingów, choć inni uważają, że region ten jest zbyt daleko na północ, by odpowiadać Vinlandii opisanej w islandzkich sagach.

Późniejsze życie Eriksona na Grenlandii i spuścizna

Po pobycie w Vinlandzie Erikson wrócił na Grenlandię i nigdy już nie powrócił do wybrzeży Ameryki Północnej. Choć jego ojciec okazał się niechętny wierze chrześcijańskiej, Leif zdołał nawrócić swoją matkę, Thjodhild, która kazała zbudować pierwszy grenlandzki kościół chrześcijański w Brattahild.

Gdy Eryk Czerwony zmarł, Leif Erikson objął stanowisko wodza grenlandzkiej osady. Jego syn Thorgils został wysłany przez matkę (której Leif nigdy nie poślubił), by zamieszkał w Grenlandii, ale najwyraźniej nie cieszył się popularnością. Kolejny (przypuszczalnie prawowity) syn, Thorkel Leifsson, został wodzem do 1025 r., po śmierci ojca. Nic więcej nie wiadomo o potomkach Leifa.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *